İstanbul İstanbul İstanbul

İstanbul.. Gecen hafta boyunca hep İstanbul'daydım ve bu şehir ilk defa bana bu kadar güzel gözüktü.. Bunun sebebi belki daha önceki gidişlerimin hep kış aylarında olmasıydı, ama asıl sebebin bu olduğunu sanmıyorum. Bu gidişimin asıl sebebi vize başvurumu yapmaktı ve yaptımda.. Ama nasıl? İstiklal Caddesinde koşturara koştura yetiştim ve sonunda başvuruyu yaptım.. Ama asıl anlatmak istediğim İstanbul'da cuma günü gezintimizdi. Cuma günü saat ikide taksim meydanında (o kadar koştuktan sonra iyice öğrendim ve zaten bildiğim tek yerdi İstanbul'da) buluştuk. Önce İstiklal de biraz dolaştıktan sonra, Eminönünde Galata Köprüsünde balık ekmek yedik.. Balık öyle çok aradığım bir yiyecek olmasa da o gün nedense bana çok tatlı geldi.. Ardından Beşiktaşa oradan Bebek sahillerine gittik ve oradaki evlere hayran kaldığımı söyleyeyim laf arasında.. Dondurmalarımızı yedik.. Bol bol yürüdük..yürüdük..yürüdük... F.S.M. Köprüsünün altından geçerken dilek tuttuk ama kabul olur mu bilmiyorum :P Baltalimanı sahilinde kahve içip fal baktık.. Ardından Emirgana gidip, çay içtik.. Artık hava karamaya başlamıştı ve bizde beşiktaştan vapurla kadıköye döndük..

İstanbul o gün çok güzel gözüktü gözüme, daha önce hiç olmadığı kadar güzel hemde.. Dedim ya çok yürüdük, iyice yorulduk.. Ama kendi adıma koşusursam ben çok keyif aldım o günden.. O günün mimarı Tuğba'ya gerçekten çok teşekkür etmek lazım..Çok teşekkür ederim Tuğba..O gün eksik olan tekşey yanımıza fotoğraf makinası almamamızdı..

Bu arada unutma bir daha ki sefere İstanbul'un tarihi yerlerini gezeceğiz..

Amanın Bürokrasi geliyor..Kaçıınnnnn!..

Aman allahım nedir bu Türkiye'de ki bürokrasi olayı.. Okul bittiğinden beri yapmaya çalıştığım her işte karşıma çıkan bürokrasi, son zamanlarda önce okuldan çıkışı almak için Eskişehir'de karşıma çıktı. Tüm çabalamalarıma rağmen çıkışımı ancak yaklaşık 10 günde alabildim. tam herşey bitti, artık rahatlıkla askerliğimi tecil edebilirim diyordum ki, bu seferde bürokrasiye güzel ülkemizdeki kurumlar arası iletişimsizlik çıktı. Askerlik için gerekli her türlü belgem ve herbirinden 3-4 tane fotokopisi ile İznik askerlik şubesine gittim. Orada doktor heyeti olmadığından dolayı beni Gemlik'e yolladılar(aslında böyle yapmamaları gerekiyormuş..). Neyse ben genede olacaklardan habersiz bir şekilde Gemlik'e gittim. önce kaydımın Zile'ye bağlı olmasından dolayı sorun çıktı ve memure hanım (!) faks çekeceğini ve ancak yarın işlemlerimi yapacağını söyledi (bürokrasi iş başında)... Bizde işlemleri hızlandırabilmek amacıyla Zile'yi arayarak faksa hemen cevap vermelerini rica ettik. Neyse faks öğleden sonra geldi, tabi bu arada ben hala Gemlik'te bekliyorum. Fakstan sonra gerekli imzalar için sıraya girdim ve imzaları attırdım. Sıra soyunup muayene olmaya gelmişti..Bunun son adım olacağını sanıyordum(!). Yanılmışım!. Muayene belgelerini kontrol eden kadın okuldan mezun olduğuma dair belgenin istenen formatta olmadığını söyleyerek belgelerimi kabul edemeyeceğini söyledi... Şok yaşıyordum. Kadına bir sürü dil döktüysem de kabıul etmedi. Sonra komutan geldi ve olayı sordu. Bende olayı anlattım. Yurtdışına çıkacağımı, AB projesi olduğunu, her türlü masrafımın karşılanacağını ve herşeyin buradan alacağım askerlik durum belgeme bağlı olduğunu söylesemde kadın olmaz demekte komutan ise bir bakalım demekteydi.. Neyse Gemlik'e gelişimden yaklaşık 6 saat geçmiş olmasına rağmen hala bir değişiklik yoktu durumumda.. Sonra ben okulu aradım ve öğrenci işlerinden biriyle konuştum ve bana okuldan mezun olduğumu belirten ve diplomayı alana kadar başka bir belge vermeyeceklerini söyledi. Ama komutan aradığında okulu, telefonları ya açmadılar, yada sürekli başka yerlere yönlendirdiler ve onun sorularını yanıtsız bıraktılar, tabi buda komutanı iyice sinirlendirdi.. Saat 17:35 gibi artık son aramalardan ve doktor heyetinin dağılmasından sonra ve tabi benim tüm ümitlerimin tükendiği dakikalarda komutan (Serkan Yüzbaşı..Bugünden itibaren Serkan Binbaşı..) belgemi kabul edeceğini ama ailemden birinin benim diplomayı en kısa sürede getirmesi karşılığında gerekli belgeyi vereceğini ama muayene olmadığım için ertsei gün tekrar gelip muayene olmamı söyledi. Ertesi gün gittim ve artık askeriyedeki tüm memurlar tanıyordu beni.. Hepsiadımla hitap ediyorlardı ve yaşadığım sıkıntıdan dolayı birazda acımışlardı sanırım.. Neyse sonunda belgeyi aldım ve şuan İstanbul'dayım.

Yarın vize için başvuruyu yapacağım.

Umarım bir sorunla karşılaşmam ve eylül ayında İsveç'te olurum..

Ayrılış Öncesi Eğitimi, Ankara

Ayrılış öncesi yapılan ve aslında EVS de karşılacağımız herşeyin toz pembe olmadığını iyice anlatan bu eğitimde bir sürü yepyeni arkadaşla tanıştık... Üç gün süren eğitimde genelde EVS hakkında kafamıza takılanları öğrenirken bir yandan da orada karşılacabileceğimiz muhtemel sorunlara karşı çözümler üretmeye çalıştık. Ve iyice hazırlandık diyebilirim. İlk gün (pazartesi) herkes yoldan gelmişti, yorgundu ve yeni yeni tanışıyorlardı. İlk tanışmamızı AGH Tv olarak yaptık :) Ardından yapılan ufak tefek canlandırıcılar ile katılımcılarbirbirlerini iyice tanımaya başladılar. Üzerlerindeki o ilk

Ankara-Eskişehir-Bursa yolları taştan...

Suan Eskişehirdeyim ve Osmangazi Üniversitesinin Kütüphanesinden yazıyorum tüm bunları.. Pazartesiden perşembeye kadar devam eden EVS için ayrlış öncesi eğitiminden dün öğle saatlerinde ayrılarak Eskişehire geldim. Bugün okulu bitirdiğimi belirten belgeyi öğrenci işlerinden alabilirsem pazarteside askerliğimi tecil ettirerek vize işlemlerine başlamak amacıyla İstanbul'a gideceğim.