İsveç'te Master (Yüksek Lisans) ve gelişmeler

Birçoklarının bildiği üzere İsveç'te yüksek öğretim ücretsiz. Fakat bunda da sona yaklaşılıyor. Çünkü uzun zamandır İsveç parlamentosunda İsveç'te master eğitimi ile ilgili bir tartışma yapılmakta ve yurtdışından başvuru yapacak yüksek lisans öğrencilerine master programlarının ücretli olup olmaması üzerine tartışmalar sürüp gitmekte.

Son olarak hükümet öneriyi meclise sundu ve yakında oylaması yapılacak. Hükümet buradan elde edilecek geliri gene üniversitelere harcayarak, bunların kalkınmalarına destek vermeyi planladığını söylüyor. Fakat karşı taraftaki görüşler ise, master programlarının ücretli olması ile İsveç'e gelecek öğrenci sayısının düşeceğini ve böylece yazılacak makale, yapılacak akademik çalışmalarda da büyük bir azalma olacağını belirtmekteler.

Evde mi pişirsek, dışarıda mı yesek?

Uzun zamandır dışarda yemek yememiştik. Genelde yemekleri evde yapıyoruz, ki böylece çok daha ucuza geliyorlar. Ayrıca biraz daha evde vakit geçirdiğimizden, arkadaşlar bizlere geliyorlar, biz onlarda oluyoruz derken vakit geçip gidiyor. Birde arkadaş grubunda sağolsun bir sürü sağlam aşcılarımız var ki (ben de bunlardan biri olmaktayım), dışarda yemeğe gerek kalmıyor.

Fakat geçen haftasonu dedik bir yerlere gidelim. Bizim Aaron'un uzun zamandır gitmek istediği bir yer varmış, dedik olur gidelim. Restoranın adını son gün öğredim.

"Mammas meze"

Evet bir türk restoranı. Bizim içinde sürpriz oldu aslında. Ne zamandır da türk restoranına gitmemiştik. Dönercileri saymazsak..

Uzayan günler ve yaz 2010..

Bu isveçliler neden bu kadar sağlıklılar yada neden en yaşlısı bile bizim orta yas sınıfından daha dinc diye hep sorariz ya, iste cevaba bir örnek daha..

Adamalar spor yapıyorlar. Ama harbiden spor yapiyorlar. Bizim emekli olduktan sonra göl, sahil kenarlarında, belediyelerin yaptigi yürüyüş parkurlarında yapılan sabah yürüyüşleri ve ardından yenen süper boy kahvaltılar gibi degil.. Daha cocuk yastan basliyorlar spor yapmaya.. En az maaş alanından en zenginine kadar... Haftada en az birkaç kez spora gidiyorlar. Tabi bunu saglayan her sehirdeki ekonomik spor salonları, hocaları da göz ardı edemeyiz. Bizde Oxford vardı da biz mi gitmedik hesabi da denebilir. Ama bugun bunu irdelemeyeceğim. Sadece ben bu spor furyasına katildim, ondan biraz bahsedecegim.

İsveçcem ve Mülakat üzerine..

Uzun zamandır isveçcemi geliştirebileceğim bir yandan da birşeyler öğrenebileceğim bir staj yeri arıyorum bildiğiniz gibi. Onlarca yere mail attım ve bir o kadar da yerden cevap aldım ama tüm cevaplar aynı elden çıkmışçasına "Maalesef" diye başlayıp " Sana aramalarında iyi şanslar" diye bitiyorlardı.

Fakat sonunda nerdeyse depresyona gireceğim anda bir yerden görüşmeye çağrıldım ve görüşme bugündü.. Herşey iyiydi hoştu ama görüşme isveççe olacaktı.. Altı aylık isveçcemle iş görüşmesine gidecektim ve gittimde..

Gün pek te iyi başlamadı aslında.. Zaten birkaç gün önce başladığım spor yüzünden tüm kaslarım ağrıyordu bir de üstüne nezle olmuşum, sesim değişti, konuşmaya halim kalmadı. Üstüne üstelik sabahta gömleğimi ütüde yaktım. Neyse heyecanlı sınırlı stresli bir halde düştüm yola ama hava da bozmuştu ve yağmur yağıyordu üstüme..